Разумеется, преподавательская этика не допускает обсуждения коллег, тем более публичного. Но «обсуждение коллег» подразумевает как минимум наличие того самого коллеги которого «обсуждают». Поскольку в данном случае этот самый «обсуждаемый коллега» отсутствует, то и никакого «обсуждения коллег» и нарушения этики, тут очевидно нет и быть не может. Мы обсуждаем всего лишь методики преподавания, что является делом вполне нормальным.
Ну а если кто-то из коллег принял сказанное на свой счёт, то то что же тут поделаешь.

А потом мы получаем людей говорящих на адски ломаном английском и греческом от которого у всех и тем более носителей вянут уши. Произношение никто не хочет ставить потому что это долго и сложно. А приведенный вами пример это образец обыкновенной халтуры, можно чем угодно заниматься и на выходе получить 0.

Мне нравится πίσω έχει η αχλάδα την ουρά — «позади у груши хвост», т.е. у всего свои последствия)

Кстати ,интересная этимология у этого выражения .

Η έκφραση αυτή προέρχεται από την εποχή των Ενετών, σύμφωνα τουλάχιστον με τον Τάκη Νατσούλη. Όταν οι Ενετοί ήθελαν να μεταφέρουν το στρατό τους χρησιμοποιούσαν μεταγωγικά. Τα καράβια αυτά ήταν ξύλινα και πελώρια και είχαν σχήμα αχλαδιού. Τις περισσότερες φορές έσερναν, πίσω τους ένα μικρό καραβάκι, όπου έβαζαν μέσα τον οπλισμό, τα πολεμοφόδια, τρόφιμα και διάφορα πολεμικά σύνεργα.

Αυτά τα πλοία οι Έλληνες τα είχαν βαφτίσει «αχλάδες» από το σχήμα τους. Έτσι όταν καμιά φορά στο πέλαγος παρουσιαζόταν κανένα άγνωστο καράβι, οι νησιώτες ανέβαιναν πάνω στους βράχους και από κει παρακολουθούσαν τις κινήσεις του.

Αν το πλοίο ήταν απλώς ιστιοφόρο, δεν ανησυχούσαν και τόσο, γιατί υπήρχε πιθανότητα να συνεχίσει γι’ αλλού το δρόμο του. Αν όμως ήταν «αχλάδα», τούς έπιανε πανικός, γιατί καταλάβαιναν ότι σε λίγο θα άρχιζαν μάχες, πολιορκίες, πείνα και θάνατοι. Έφευγαν τότε για να πάνε να ετοιμάσουν την άμυνά τους.