"ΜΟΥ πιάνει το χέρι" - Чтобы понять, почему так использованы местоимения, нужно разобрать это предложение. 1) Βρίσκω το ρήμα - πιάνει (πιάνω) 2) Βρίσκω το υποκείμενο (подлежащее). Ρωτάμε: Ποιος πιάνει - Αυτός / Αυτή (В предложении это слово отсутствует, но оно подразумевается). 3) Πάμε ξανά στο ρήμα. Βλέπουμε ότι το ρήμα είναι μεταβατικό - δίπτωτο (переходный глагол - с двумя дополнениями). Παρατηρούμε ότι αυτή η πρόταση έχει 2 αντικείμενα σε πτώση - το "μου" και "το χέρι". Όταν ένα ρήμα σε μία πρόταση έχει 2 αντικείμενα ονομάζεται "δίπτωτο ρήμα". Στα δίπτωτα ρήματα το ένα αντικείμενο λέγεται "άμεσο αντικείμενο" (прямое дополнение) και είναι συνήθως στην αιτιατική πτώση και απαντάει στην ερώτηση "τι;", ενώ το άλλο είναι "έμμεσο αντικείμενο" (косвенное дополнение) και είναι συνήθως σε πτώση γενική, δείχνει πρόσωπο και απαντάει στην ερώτηση “σε ποιον” (μερικές φορές σε αιτιατική και απαντάει στην ερώτηση “ποιον”. 4) Ρωτάμε - Τι, ποιον, σε ποιον πιάνει (αυτός / αυτή); (Αυτός / Αυτή) πιάνει + ΤΟ ΧΕΡΙ, άμεσο αντικείμενο στην αιτιατική πτώση (прямое дополнение в винительном падеже) 5) Ρωτάμε - Τι, ποιον, σε ποιον πιάνει (αυτός / αυτή); (Αυτός / Αυτή) πιάνει + ΜΟΥ, έμμεσο αντικείμενο στη γενική πτώση (косвенное дополнение в родительном падеже)

"ΜΕ κοιτάει στα μάτια" Глагол "κοιτάω" в данном случае "μεταβατικό - μονόπτωτο". Так называются глаголы, которые имеют только одно дополнение (либо в винительном, либо в родительном). Κοιτάει + ποιον; - винительный падеж